සදාකාලික දැවෙන ගින්දර
හදේ ගැමුරෙම ඇවිල යයි
පලිඟු මිනි වන් දෑස තවමත්
අඳුරු මතකයේ දොර හරියි…
තවම නැහැ සිත ඉන් මිදී..
තවම නැහැ මතකය මැරී…..
කාලයට උර නොදී සිටියත්
තාලයට නැගි රළ තරම්
අහස උසටම සොඳුරු මතකයෙ
පුරාවට ඔය නෙත් සැලෙයි..
තවම නැහැ සිත ඉන් මිදී..
තවම නැහැ මතකය මැරී…..
සිතින් අමතක කරන්නට මෙන්
කෙලෙස සිතුවත් සිත තරම්
මගේ දෙසවන් තුලට කොඳුරා
කියන වෙන අන් කෙනෙක් නෑ..
තවම නැහැ සිත ඉන් මිදී..
තවම නැහැ මතකය මැරී…..
Advertisement
