සිතක දෑලවර – දෑස තවමත්

සදාකාලික දැවෙන ගින්දර

හදේ ගැමුරෙම ඇවිල යයි

පලිඟු මිනි වන් දෑස තවමත්

අඳුරු මතකයේ දොර හරියි…

තවම නැහැ සිත ඉන් මිදී..

තවම නැහැ මතකය මැරී…..

කාලයට උර නොදී සිටියත්

තාලයට නැගි රළ තරම්

අහස උසටම සොඳුරු මතකයෙ

පුරාවට ඔය නෙත් සැලෙයි..

තවම නැහැ සිත ඉන් මිදී..

තවම නැහැ මතකය මැරී…..

සිතින් අමතක කරන්නට මෙන්

කෙලෙස සිතුවත් සිත තරම්

මගේ දෙසවන් තුලට කොඳුරා

කියන වෙන අන් කෙනෙක් නෑ..

තවම නැහැ සිත ඉන් මිදී..

තවම නැහැ මතකය මැරී…..

සිතක දෑලවර – දුක දැනුනි පමාවී

මල මනරම් නිසා

මල සුවඳ දුන් නිසා

තුඩ ඇනුනු කටුවෙ විෂ

නැහැ දැනුනෙ දුක කියා…

මල පරව ගිය නිසා

පෙති ගිලිහි ගිය නිසා

සුවඳ මනරම් හැඩය

අනේ නොපෙනී ගියා…

තුඩ ඇනුන කටුවෙ විෂ

සියොලඟම පැතිරිලා

දුක දැනෙන බව දැනුනෙ

ගිය පසුව පරවෙලා..

.

සිතක දෑලවර – පහණ සහ පණනල

පහනද තිබුනා

වැටියද තිබුනා

තෙල් අවසන් වී

පහන් සිළ නිවෙයි….

පහනද තිබුනා

තෙල් එහි තිබුනා

වැටිය නිමා වී

පහන් සිළ නිවෙයි….

පහනද තිබුනා

තෙල් වැටි තිබුනා

මහ සුළඟක් විත්

පහන් සිළ නිවෙයි….

වැටියද තිබුනා

තෙල් එහි තිබුනා

පහන බිඳී ගොස්

පහන් සිළ නිවෙයි….

කිනම් අයුරකින්

කිනම් විදියකට

සොඳුර ඉතින් අපි

නික්ම යා යුතුයි…