මේ ලොව මනරම්
කීවද කෙතරම්
හැඬුවා ඇති තරම්
දැනුනි හද ගැහෙන තරම්…
තනිවම ඉන්නට …සිතුනත් හැමකල
කවුරුන් හෝ විත්..බිඳියි ඒ තනිකම
ආසයි ඉන්නට
මනරම් තනිකම
හැමදාමත් ලඟ
නොබිඳී සිටින විට
කැඩපත
Published February 13, 2012 by hemajayantha
කැඩපතට මුකුලු කල
ගිලිහෙන සලුව විසිරෙන
ඉඟසුග….
නලල රැළි නංවන
නරකෙසක සේයාව දුටු
බියරැඳුනු දෙනයන
සසර දුක කැන්දන
රූපයේ චමත්කාරය නම් වන
මිරිඟුව…
තණ අගක රඳුනු කල සේ
දිලිසෙන පිණි බින්දුව
දක්වයි මායාව
හොඳින් ඔපවත්කල කැඩපත
සිරිපොද වැස්සට
Published February 10, 2012 by hemajayantha
සිරිපොද වැස්සට තෙමි තෙමි හිනැහෙන
මල්පොකුරක් සේ ආදරෙන්
මා ඔබ නෙතලඟ නතරව ඉන්නම්
කල්ප ගනන් වුව රත්තරන්..
ඔබේ ආදරය රත්තරන්….
හසරක් නොදැනෙන ඉමක් කොනක් නැති
සිතිවිලි සාගරයේ
පහන් ටැඹක් සේ මඟ හෙලි කරදෙන
ඔබේ ආදරය රත්තරන්…
කුනාටු මුහුදකි රුදු මරු කතරකි
මගෙ මුලු ජීවීතයේ..
පොද වැස්සක් විය රිවි කිරණක් විය
ඔබේ ආදරය රත්තරන්..
ගේය පදයක් ලෙස ලියවුනු මගේ කවිය
Published February 10, 2012 by hemajayantha
ගේය පදයක් ලෙස ලියවුනු මගේ කවිය
ඔබ සරා සදිසි වතයි
පුන්සඳ පෝදා වගෙයි
මගේ ලොවේ අඳුර නසන පහන්තරුව ඔබයි..
ඔබ සරා සදිසි වතයි…
මම අමාවකට රැයයි
ඒ රැය පුරාම දුකයි
කණාමැදිරි එළි පමණක් ගේ පුරාම දුවයි
තනියහනේ එළිවෙන්නට කල්ප ගනන් ගෙවෙයි
මේ රැය තවමත් හඩයි…
ඔබ නැතිදා රැය දිගයි
ඒ රැය නිදිනැති වගයි
ලොවේ කොතැන හිටියත් ඔබ මගෙම කියා හිතෙයි
ඔබ අන්සතු බවක් සිතට
කිසිදාවත් නොඑයි
මේ සිත තවමත් ඔබෙයි…
සිතක දෑලවර- ලයට දැනෙන දුක (via සිතක දෑලවර)
Published August 4, 2011 by hemajayanthavia සිතක දෑලවර
සිතක දෑලවර – ජීවිතේ පොත ගිලිහිලා
Published October 19, 2010 by hemajayantha
ජීවිතේ පොත ගිලිහිලා
මතකයේ පිටු පෙරලිලා..
අතීතයෙ ඇඳි කුරුටු සිතුවම්
අනේ තැන තැන විසිරිලා…
බැම්ම බිදිමින් ගලා ගෙන ආ
මහා වැව් වතුරක් වෙලා
නතර කරනට නොහැකි වේගෙන්
කාලයද මා යට කලා…
අසිහියෙන් මා හෙලු සුසුමන්
දිගේ පණනල පැවතුනා
හේතුඵල ලෙස හිතේ ඇතිඋනු
චෛතසික මම යැයි උනා
මුලාවෙන් වැතිරිලා ඒ මත
කලා රමනය භව පුරා…
ඉපිද මියෙමින් එහිම නිදමින්
අනේ එහි සැප සොය සොයා..
සිතක දෑලවර – යලිත් එනුමැන
Published October 18, 2010 by hemajayantha
සිතෙන් බැසගිය තාරකාවිය
හදෙන් සමුගත් දේවතාවිය
ලයේ කොතැනක හෝ සිටින්නට
යලිත් එනු මැන කින්නරාවිය..
සියොත් ගැයු ගී හමාරය දැන්
වසත් සමයේ මල්ද මිලිනයි
දෙනෝදාහක් අතර වුව මා…
තනියමයි අද ….
යලිත් එනු මැන කෝකිලාවී..
වැයූ වීනා මියැසි නිම වී
සුසර තත් යුග බිඳි බිඳී…
නැගුනු සත්සර අතරමැද මා…
ගොළු හදින් අද
යලිත් එනු මැන මිහිරාවී….
සිතක දෑලවර – නොදනිමි මා
Published October 18, 2010 by hemajayantha
සුළං පොදක් නැති වලාපොදක් නැති
ගිනියම් අහසේ පියාවිදා….
සරණ සියොත් සේ ගුවන අරා
ඉමකොන නොදැනා කොතැන නවතිනා
නොදනිම් මා ….සිතපුරා…
දළු කොල මල් නැති වියැලුනු රුක් මුල
කෙලෙසක සෙවනක් ලැබගන්නේ…
ඉහට උඩින් දර ඉපල් වගේ අතු
කෙලෙසක වියනක් ඔසවන්නේ..
සිත පලා දුවන්නේ නිම්හිම් සොයමින්
ඉමකොන නොදැනා කොතැන නවතිනා
නොදනිම් මා ..
විසුල කුසුම් නැති වස්සානයෙ විල්
කෙලෙසක සුවඳක් පතුරන්නේ..
පාලුව තනිකම වසා වෙලාගෙන
නිහඩ බවින් ඇයි රිදවන්නේ
සිත පලා දුවන්නේ නිම්හිම් සොයමින්
ඉමකොන නොදැනා කොතැන නවතිනා
නොදනිම් මා .
සිතක දෑලවර – වෙනස
Published October 17, 2010 by hemajayantha
නුවන් යුග විහිදුවා
දෙතොල් අග දිලිසුනා
ඉඳුවරය එසවිලා
මුතු සිනා පිබිදුනා…
සඳ සීතලෙන් දෙහද
කිලිපොලා වෙවුලුවා…
ඉකුත් වන කාලයේ
සියලු දේ වෙනස් වී
වස්සානයට පෙර
ග්රීස්මය එළඹිලා…
නුවන් යුග පියවිලා
දෙතොල් යුග දැඩිවෙලා
ඉඳුවරය තිගැස්මෙන්
මුතු කඳුලු වෑහෙනා..
හිරු මැදියමින් දෙහද
ගිනියම් ව වෙවුලුවා…
සිතක දෑලවර – ඔබේ අහිමි සෙවන
Published October 17, 2010 by hemajayantha
නවාතැන ලෙස ඔබේ හදවත
අසල නැවතී සෙවන සෙව්වත් මං..
එතුල සිටි රුපු දනන් එලැඹී
අසුරු සැනකින් ඔබේ සෙවනින්
ඉවත දැමුවෙද මං….
සසර තරණය කලා මම දිගු
ඔබේ ලඟ මොහොතක් රැඳෙන්නට
සසර සුපුරුදු ඔබේ සුවඳට
ඉබේටම ඔබ ලඟට ආවද
ඔබේ කුටියේ කවුළු නැහැ නෙවැ
සසරෙ පෙර තිබු ලෙස හැරී….
කතර අභියස මහා ගින්දර
මැදින් ආවත් දිය සොයන්නට
සසරෙ පෙරදා ගලා ගිය ඒ
සුනිල්වන් දිය දහර වියැලී
කතරෙ නැහැ නෙවැ දිය පිරී
මිරිඟුවක් දැක මුලාවී..
